:: wikimiki.org ::

பெருவெடிக் கொள்கை

பெருவெடிக் கொள்கை

பெரு வெடிப்புக் கோட்பாடு (Big-Bang Theory) என்பது அண்டம் எவ்வாறு தோன்றியது என்பது பற்றி விளக்க முயலும் ஒரு கோட்பாடாகும். இதுவரை முன்வைக்கப்பட்ட அண்டத்தின் தோற்றம் பற்றிய கோட்பாடுகளில் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது இதுவே.

அடிப்படைகள்

பெரு வெடிப்புக் கோட்பாடானது 20 ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் வெளியான இரண்டு முக்கிய கண்டுபிடிப்புக்களின் அடிப்படையில் உருவானது. ஒன்று ஐன்ஸ்டீனுடைய பொதுச் சார்புக் கோட்பாடு (General Theory of Relativity). மற்றது அண்டவியற் கொள்கை (Cosmological Principle). பொதுச் சார்புக் கோட்பாடு, அண்டவெளியில் உள்ள பொருட்களிடையே காணப்படும் ஈர்ப்புத் தோற்றப்பாடானது மேற்படி பொருட்களின் திணிவுகளினால் பாதிக்கப்பட்டு வெளியும் (space), காலமும் (time) திரிபடைந்த ஒரு நிலையே என்று கூறுகின்றது. அண்ட வெளியில் உள்ள பொருள்கள் வெளியில் ஒரே சீராகப் பரவியிருக்கின்றன என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டதே அண்டவியற் கொள்கை.

பெரு வெடிப்பு

அண்டவியற் கொள்கை பெரு வெடிப்புக் கொள்கையின்படி அண்ட வெளியில் உள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் 12 தொடக்கம் 14 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மிக அதிகமான அடர்த்தியுடன் கூடிய, சிறிய அளவினதான தீப்பிழம்பாக இருந்திருக்கிறது. இன்று எங்களால் அறியப்படுகின்ற அண்டத்திலுள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் சில மில்லி மீட்டர்கள் அளவுக்குள் அடங்கியிருந்திருக்கும் எனக் கணிப்பிடப்படுகின்றது. இத் தீப்பிழம்பானது இன்று அறியப்படாத ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் மிக வேகமாக விரிவடையத் தொடங்கிற்று. இதுவே பெரு வெடிப்பு (Big-Bang) எனப்படுகின்றது. ஒவ்வொரு விநாடியும் பல மடங்காக இவ் விரிவாக்கம் நடந்ததாக அறிவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர். இவ்வாறு விரிவடைந்தபோது வெப்பம் தணிந்த வாயுக்கள் ஆங்காங்கே நட்சத்திரக் கூட்டங்களாக உருவாகியிருக்ககூடும் என அவர்கள் கூறுகிறார்கள். பல பில்லியன் ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னும் அண்டம் இன்னும் விரிவடைந்து கொண்டே செல்வதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றும் அண்டவெளி முழுதும் ஒரே சீராகப் பரவிக் காணப்படும் நுண்ணலைக் கதிர் வீச்சானது மேற்குறிப்பிட்ட பெரு வெடிப்பின்போது வெளியான கதிர் வீச்சின் எச்சங்களே என்று கருதப் படுகின்றது.

இவற்றையும் பார்க்கவும்

- அண்டவியல் பகுப்பு:அண்டவியல்

அண்டம்

அணுவிலும் மிகச்சிறிய துகள்களையும் மிகவும் பெரிய நட்சத்திரங்கள், கோடிக் கணக்கான நட்சத்திரங்களையும் வேறு பொருட்களையும் உள்ளடக்கிய நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் போன்ற நம்மைச் சூழவுள்ள அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதே அண்டம் ஆகும். 12 தொடக்கம் 14 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மிகமிக அதிகமான அடர்த்தியும், வெப்பநிலையையும் கொண்டிருந்த கோளம் வெடித்துச் சிதறியதன் மூலம் அண்டம் உற்பத்தியானதாகக் கருதப்படுகின்றது. அக்காலத்தில் இன்று நாம் பார்வைக்கு எட்டிய அண்டப்பகுதி எல்லாம் சில மில்லிமீட்டர் விட்டத்துக்குள் அடங்கி விட்டிருக்கும் என்று சொல்லப்படுகின்றது. பகுப்பு:அண்டவியல் ja:宇宙 ko:우주 ms:Alam Semesta simple:Universe

அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்

அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ( Albert Einstein ) (மார்ச் 14, 1879 - ஏப்ரல் 18, 1955) குறிப்பிடத்தக்க பயன்பாட்டுக் கணிதத் திறமைகள் கொண்ட, ஒரு கோட்பாட்டு இயற்பியல் அறிஞர் ஆவார். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான அறிவியலாளராகப் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறார். இவர் புகழ்பெற்ற சார்புக் கோட்பாட்டை ( Relativity theory) முன்வைத்ததுடன், குவாண்டம் பொறிமுறை (quantum mechanics), புள்ளியியற் பொறிமுறை (statistical mechanics) மற்றும் அண்டவியல் ஆகிய துறைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளார். ஒளி மின் விளைவைக் ( Photo electric effect ) கண்டுபிடித்து விளக்கியமைக்காகவும், "கோட்பாட்டு இயற்பியலில் ( Theoretical physics ) அவர் செய்த சேவை"க்காகவும், 1921ல் இவருக்குப் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. தற்காலத்தில் பொதுப் பயன்பாட்டில் ஐன்ஸ்டீன் என்ற சொல், அதிக புத்திக்கூர்மையுள்ள ஒருவரைக் குறிக்கும் சொல்லாக மாறிவிட்டது. 1999 ல், புதிய ஆயிரவாண்டைக் குறித்து வெளியிடப்பட்ட Time ( இதழ் ), "இந்த நூற்றாண்டின் சிறந்த மனிதர்" என்ற பெயரை ஐன்ஸ்டீனுக்கு வழங்கியது.

வாழ்க்கைக் குறிப்பு

இளமை, கல்லூரி

Time ( இதழ் ) ஐன்ஸ்டீன் ஜெர்மனியில், வுர்ட்டெம்பர்க் இலுள்ள உல்ம் என்னுமிடத்தில், 1879 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவரது தந்தையார், ஹேர்மன் ஐன்ஸ்டீன், பிற்காலத்தில் ஒரு மின்வேதியியல் சார்ந்த தொழில் நிலையமொன்றை நடத்திவந்தார். தாயார் போலின் கோச். இவர் ஒரு கத்தோலிக்க ஆரம்பப் பாடசாலையில் சேர்க்கப்பட்டார். அத்துடன் தாயாரின் வற்புறுத்தல் காரணமாக இளமையில் வயலினும் கற்றுவந்தார். இவர் ஐந்து வயதாக இருந்தபோது, இவரது தந்தையார் இவருக்கு ஒரு சட்டைப்பையில் வைக்கக்கூடிய திசையறி கருவியொன்றைக் காட்டினார். அந்த வயதிலேயே அவர் ஒன்றுமற்ற வெளியில் ஏதோ ஒன்று காந்த ஊசியில் தாக்கம் ஏற்படுத்துவதைப் புரிந்துகொண்டார். அவர் மாதிரியுருக்களையும், இயந்திரக் கருவிகளையும், பொழுதுபோக்காகச் செய்துவந்தார். எனினும், சிறுவனாக இருந்தபோது இவருக்கு மிக மெதுவாகவே கற்கமுடிந்தது எனச் சிலர் கூறுகிறார்கள். இவர் தனது 12 ஆவது வயதிலேயே கணிதம் படிக்க ஆரம்பித்தார். இவருடைய உறவினரிருவர் அறிவியல், கணிதம் தொடர்பான புத்தகங்களையும், ஆலோசனைகளையும் கொடுத்து, அவரை ஊக்குவித்தார்களாம். இவரது தந்தையாருடைய தொழிலில் நட்டம் ஏற்பட்டதனால், 1894 ல், அவரது குடும்பம் மியூனிச்சிலிருந்து, இத்தாலியிலுள்ள மிலான் நகரையடுத்துள்ள பேவியா என்னுமிடத்துக்கு, இடம் பெயர்ந்தது. ஆனால் அல்பர்ட், மியூனிச்சிலேயே பாடசாலைப் படிப்பை முடிப்பதற்காகத் தங்கியிருந்தார். பாடசாலையில் ஒரு தவணையை முடித்துக்கொண்டு குடும்பத்துடன் இணைந்துகொள்ளப் பேவியா சென்றார். பாடசாலைப் படிப்பை முடிப்பதற்காக ஐன்ஸ்டீன் சுவிட்சர்லாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். 1896ல் பாடசாலைப் படிப்பை முடித்துக்கொண்டு, சுவிட்சர்லாந்தின் சூரிச் நகரிலுள்ள சுவிஸ் கூட்டமைப்புப் பல்தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தில் (Eidgenössische Technische Hochschule) சேர்ந்தார். இந்தச் சமயத்தில் அவர் தனது ஜெர்மனி நாட்டு குடியுரிமையை விட்டு, நாடற்றவரானார். 1898ல் மிலேவா மாரிக் என்னும் உடன்கற்றுவந்த செர்பிய பெண்ணொருவரைக் கண்டு காதல் கொண்டார். 1900 ல், சுவிஸ் கூட்டமைப்புப் பல்தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்பித்தல் டிப்ளோமாவைப் பெற்றுக்கொண்டார். 1901 ல், இவர் சுவிற்சர்லாந்தின் குடியுரிமையைப் பெற்றார். இவருக்கு, மிலேவாவை விவாகம் செய்துகொள்ளாமலே, அவர்மூலம், லிசேர்ள் என்னும் ஒரு மகள் 1902ல் பிறந்தார்.

வேலையும், முனைவர் பட்டமும்

1902 படிப்பு முடிந்ததும் இவருக்கு கற்பித்தல் வேலையெதுவும் கிடைக்கவில்லை. இவருடன் படித்தவரொருவரின் தந்தையார் மூலம், 1902 ல், சுவிஸ் காப்புரிமை ( patent ) அலுவலகத்தில், தொழில்நுட்ப உதவிப் பரிசோதகராக வேலை கிடைத்தது. அங்கே விளங்கிக் கொள்வதற்குப் இயற்பியல் அறிவு தேவைப்பட்ட, கருவிகளுக்கான patent விண்ணப்பங்களை மதிப்பீடு செய்வதே அவரது வேலை.

பிரௌனியன் இயக்கம்

[1905] இல் வெளிவந்த அவரது முதலாவது கட்டுரையான "நிலையான திரவத்தில் தொங்கும் சிறிய துணிக்கைகளின் வெப்ப மூலக்கூற்றுக் கொள்கையினால் வேண்டப்படும் இயக்கத்தில்" அவரது பிரௌனியன் இயக்கம் தொடர்பான ஆராய்ச்சியை விபரித்தது.அப்போது சர்ச்சைக்குள்ளாகியிருந்த திரவ இயக்கவியலினைப் பாவித்து, முதன் முதலில் அவதானிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், இப்போதும் கூட திருப்தியான விளக்கம் கொடுக்கப்படாத இப் பிரௌனியன் இயக்கமானது அணுக்கள் இருப்பதற்கான அனுமான ரீதியான ஆதாரமாகக் கொள்ளப்படலாம் என இக்கட்டுரை நிறுவியது.அத்துடன் அப்போது சர்ச்சையில் இருந்த இன்னொரு விடயமான புள்ளிவிபரப்பொறிமுறையினையும்(statistical mechanics) இது தெளிவுபடுத்தியது. இக்கட்டுரை வெளிவரமுன்பு அணுக்கள் என்பது ஒரு பயன்பாடான கோட்பாடாக அங்கீகரிக்கபட்டிருந்தாலும் கூட, அணுக்களின் இருக்கை தொடர்பாக பெளதீகவியலாளர்களுக்கும் இரசாயனவியலாளர்களுக்குமிடையில் சூடான விவாதங்கள் நடைபெற்று வந்தன. அணுக்கொள்கை தொடர்பான ஐன்ஸ்டீனின் புள்ளிவிபர ரீதியான விளக்கம், சாதாரண நுணுக்குகாட்டியினூடாக நோக்குவதன் மூலம் அணுக்களை எண்ணும் வழியினைப் பரிசோதனையாளர்களுக்குக் வழங்கியது. அணுவுக்கெதிரான கொள்கையுடைய ஒரு முக்கியஸ்தரான வில்கெல்ம் ஒஸ்ற்வால்ட் (Wilhelm Ostwald) என்பவர், ஐன்ஸ்டீனின் பிரெளணியனின் இயக்கம் தொடர்பான முழுமையான விளக்கம் காரணமாக, தான் அணு தொடர்பாக நம்பத்தலைப்பட்டிருந்தார் எனப் பின்னாளில் ஆர்ணல்ட் ஸோமர்பெல்ட் (Arnold Sommerfeld) என்பவரிடம் கூறியிருந்தார்.

ஒளி மின் விளைவு

அணுக்கள்] ஒளியின் உற்பத்தி மற்றும் மாற்றீடு தொடர்பான ஓர் ஆய்வு ரீதியான நோக்கில்" ("On a Heuristic Viewpoint Concerning the Production and Transformation of Light") என்கின்ற அவரது இரண்டாவது ஆய்வுக்கட்டுரையானது ஒளிச்சக்திச் சொட்டு (Light quanta) (இப்போது போட்டோன் [Photon] என அழைக்கப்படுகிறது) என்ற கருதுகோளினை முன்வைத்ததுடன் இது எவ்வாறு ஒளிமின் விளைவு போன்ற விடயங்களை விளக்க பயன்படுத்தப்படலாம் எனவும் விபரித்தது. இச் சக்திச் சொட்டுக் கருதுகோளானது, ஒளிச் சக்தியானது ஒரு குறித்த அளவுடைய (தொடர்ச்சியற்ற) சக்திச் சொட்டுக்களாகவே (quanta) உறிஞ்சப்படவோ காலப்படவோ முடியும் எனக் கருதும் போது, மக்ஸ் பிளாங் (Max Planck)கினால் முன்வைக்கப்பட்ட கரும்பொருட் கதிர்ப்பு விதியினை (law of black-body radiation) வலுப்படுத்தியது. ஓளியானது உண்மையில் தனித்தனிச் சக்திப் பொட்டலங்களாலேயே (Packets) உருவாக்கப்பட்டது எனக் கருதுவதன் மூலம், ஐன்ஸ்டீனினால் மர்மமாகவிருந்த ஒளிமின் விளைவை விளக்க முடிந்தது. ஓளியின் இச் சக்திச் சொட்டுக் கருதுகோளானது, ஜேம்ஸ் கிளாக் மக்ஸ்வெல்லின்(James Clerk Maxwell) மின் காந்த நடத்தைக்கான சமன்பாடுகளினால் வழிநடத்தப்படும் ஒளியின் அலைக்கொள்கையுடன் முரண்பட்டதுடன், பெளதிகத் தொகுதிகளிலுள்ள சக்தியானது மேலும் மேலும் முடிவற்ற பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட முடியும் (infinite divisibility of energy) என்ற கருத்துடனும் பொதுப்படையாக முரண்பட்டது. ஒளிமின் விளைவுக்கான ஐன்டீனின் சமன்பாடுகள் மிகச் சரியானவை என பரிசோதனைகள் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்ட பின்னரும் கூட, அவரது விளக்கமானது எல்லோராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. எனினும், 1921 இல் அவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டபோது ஒளி மின்னியலில் அவருடைய உழைப்பு விதந்துரைக்கப்பட்ட பின்னரே பெரும்பாலான பெளதீகவியலாளர்கள் அவருடைய சமன்பாடு hf = Φ + Ek சரியெனவும் ஒளிச் சொட்டு சாத்தியமெனவும் எண்ணத்தலைப்பட்டனர். சக்திச் சொட்டுப் பொறிமுறையினைத்(quantum mechanics) தோற்றுவித்தவர்களால் அடிப்படைத் தத்துவமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட கருதுகோளான ஒளியின் அலைத்-துணிக்கை இரட்டைத்தன்மை (wave-particle duality), அதாவது பெளதிகத் தொகுதிகள் அலைத்தன்மை, துணிக்கைத்தன்மை ஆகிய இரு வேறுபட்ட இயல்புகளையும் காட்டவல்லவை என்ற கருத்தினைச் சக்திச் சொட்டுக் கொள்கை வலியுறுத்தியது. சக்திச் சொட்டுப் பொறிமுறை விருத்தியடைந்த பின்னரே ஒளி மின் விளைவு தொடர்பான முழுமையான தெளிவு பெறப்பட்டது.

விசேட தொடர்பியல்

ஐன்ஸ்டீனின் மூன்றாவது ஆய்வுக்கட்டுரையான, "இயங்கும் பொருட்களின் மின்னியக்கவியலில்" ("On the Electrodynamics of Moving Bodies") என்பது 1905 ஜூன் 30 இல் வெளிவந்தது. இக்கட்டுரையை எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் ஐன்ஸ்டீன் மிலேவாவுக்கு "சார்பு இயக்கத்தில் எமது உழைப்பு" என்பது பற்றி கடிதம் எழுதியுள்ளமையானது, மிலேவாவும் இவ் ஆய்வில் பங்குபற்றினாரா எனச் சிலரை வினவ இடமளிக்கிறது. இக்கட்டுரையானது நேரம், தூரம், திணிவு மற்றும் சக்தி தொடர்பான கொள்கையான விசேட தொடர்புக் கொள்கையினை அறிமுகப்படுத்தியதுடன் மின்காந்தவியலுடன்(electromagnetism) பொருந்துவதாயும் புவியீர்ப்பு விசையைத் தவிர்ப்பதாயும் இருந்தது. ஏனைய சில தெரிந்த அலைகளைப்போன்றல்லாது ஒளி அலை பயணம் செய்வதற்கு நீர், வளி போன்ற ஒரு ஊடகம் அவசியமில்லை என்பதைக் காட்டிய மைக்கெல்சன்-மோலே பரிசோதனையினால்(Michelson-Morley experiment) உருவான குழப்பத்தை விசேட தொடர்பியல் தீர்த்து வைத்தது. இதன் மூலம் ஒளியின் வேகமானது மாறாதது, அவதானியின் இயக்கத்தில் தங்கியது அல்ல என்பது நிரூபணமாயிற்று. நியூட்டனின் புராதனப் பொறிமுறையின்(Newtonian classical mechanics) கீழ் இது சாத்தியமற்றதாகவிருந்தது. இயங்கும் பொருட்கள் அவற்றின் இயக்கத்திசையில் நெருக்கப்பட்டிருக்குமாயின் மைக்கல்சன்-மோலே முடிவு பயன்படுத்தப்பட முடியும் என்பதை 1894 இல் ஏற்கனவே ஜோர்ஜ் பிற்சரால்ட்(George Fitzgerald) என்பவர் ஊகித்திருந்தார். உண்மையில் ஐன்ஸ்டீனின் இவ் ஆய்வுக்கட்டுரையின் சில முக்கியமான சமன்பாடுகளான லோறன்ஸ் மாற்றீடுகள் (Lorentz transforms), 1903 இல் போர்த்துக்கேயப் பெளதிகவியலாளரான ஹென்றிக் லோரன்ஸ் (Hendrik Lorentz) என்பவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவை என்பதுடன் அவை பிற்சரால்டினுடய ஊகத்தினைக் கணித வடிவில் கூறின. அனாலும் இக் கேத்திரகணித விசித்திரத்திற்குரிய காரணங்களை ஐன்ஸ்டீன் தெரியப்படுத்தினார்.

Energy equivalence

A fourth paper, "Does the Inertia of a Body Depend Upon Its Energy Content?", ("Ist die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig?") published late in 1905, showed one further deduction from relativity's axioms, the famous equation that the energy of a body at rest (E) equals its mass (m) times the speed of light (c) squared: :E = mc² Einstein considered this equation to be of paramount importance because it showed that a massive particle possesses an energy, the "rest energy", distinct from its classical kinetic and potential energies. Nevertheless, most scientists simply regarded the finding as a curiosity until the 1930s. The mass-energy relation can be used to predict how much energy will be released or consumed by chemical and nuclear reactions; one simply measures the mass of all constituents and products and multiplies the difference by c2. The result shows how much energy will be released or consumed, usually in the form of light or heat. If applied to certain nuclear reactions, the equation shows that an extraordinarily large amount of energy will be released, much larger than in the combustion of chemical explosives, where the mass difference is hardly measurable at all. This explains why nuclear weapons produce such phenomenal amounts of energy. According to Umberto Bartocci (University of Perugia historian of mathematics), the famous equation was first published two years earlier by Olinto De Pretto, an industrialist from Vicenza, Italy, though this is not generally regarded as true or important by mainstream historians. Even if De Pretto introduced the formula, it was Einstein who connected it with the theory of relativity.

Middle years

In 1906, Einstein was promoted to technical examiner second class. In 1908, Einstein was licensed in Bern, Switzerland as a Privatdozent (unsalaried teacher at a university). Einstein's second son, Eduard, was born on July 28, 1910. In 1911, Einstein became first associate professor at the University of Zurich, and shortly afterwards full professor at the (German) University of Prague, only to return the following year to Zurich in order to become full professor at the ETH Zurich. At that time, he worked closely with the mathematician Marcel Grossman. In 1912, Einstein started to refer to time as the fourth dimension. In 1914, just before the start of World War I, Einstein settled in Berlin as professor at the local university and became a member of the Prussian Academy of Sciences. He took German citizenship. His pacifism and Jewish origins irritated German nationalists. After he became world-famous, nationalistic hatred of him grew and for the first time he was the subject of an organized campaign to discredit his theories. From 1914 to 1933, he served as director of the Kaiser Wilhelm Institute for Physics in Berlin, and it was during this time that he was awarded his Nobel Prize and made his most groundbreaking discoveries. Einstein divorced Mileva on February 14, 1919, and married his cousin Elsa Löwenthal (née Einstein: Löwenthal was the surname of her first husband, Max) on June 2, 1919. Elsa was Albert's first cousin (maternally) and his second cousin (paternally). She was three years older than Albert, and had nursed him to health after he had suffered a partial nervous breakdown combined with a severe stomach ailment. There were no children from this marriage. The fate of Albert and Mileva's first child, Lieserl, is unknown: some believe she died in infancy, while others believe she was given out for adoption. Eduard was institutionalized for schizophrenia and died in an asylum, while Hans became a professor of hydraulic engineering at the University of California, Berkeley, having little interaction with his father. In 1922, Einstein and his wife Elsa boarded the S.S. Kitano Maru bound for Japan. The trip also took them to other ports including Singapore, Hong Kong and Shanghai.

பொதுத் தொடர்பியல்

Shanghai In November, 1915, Einstein presented a series of lectures before the Prussian Academy of Sciences in which he described his theory of general relativity. The final lecture climaxed with his introduction of an equation that replaced Newton's law of gravity. This theory considered all observers to be equivalent, not only those moving at a uniform speed. In general relativity, gravity is no longer a force (as it is in Newton's law of gravity) but is a consequence of the curvature of space-time. The theory provided the foundation for the study of cosmology and gave scientists the tools for understanding many features of the universe that were discovered well after Einstein's death. A truly revolutionary theory, general relativity has so far passed every test posed to it – unlike many other scientific theories – and become a method of perceiving all of physics. Initially, scientists were skeptical because the theory was derived by mathematical reasoning and rational analysis, not by experiment or observation. But in 1919, predictions made using the theory were confirmed by Arthur Eddington's measurements (during a solar eclipse), of how much the light emanating from a star was bent by the Sun's gravity when it passed close to the Sun. On November 7, The Times reported the confirmation, cementing Einstein's fame. However, many scientists were still unconvinced for various reasons, ranging from disagreement with Einstein's interpretation of the experiments, to not being able to tolerate the absence of an absolute frame of reference. In Einstein's view, many of them simply could not understand the mathematics involved. Einstein's public fame which followed the 1919 article created resentment among these scientists, some of which lasted well into the 1930s. In the early 1920s, Einstein was the lead figure in a famous weekly physics colloquium at the University of Berlin. On March 30, 1921, Einstein went to New York to give a lecture on his new theory. In the same year, he was finally awarded the Nobel Prize. Though he is now most famous for his work on relativity, it was for his earlier work on the photoelectric effect that he was given the Prize, because in his work on relativity was still disputed and the Nobel committee decided that citing his less-contested theory would be a better political move.

The "Copenhagen" interpretation

Einstein's relationship with quantum physics was quite remarkable. He was the first to say that quantum theory was revolutionary. His idea of light quanta, now known as photons, marked a landmark break with the classical physics. In 1909, Einstein presented his first paper to a gathering of physicists and told them that they must find some way to understand waves and particles together. In the mid-1920s, as the original quantum theory was replaced with a new quantum mechanics, Einstein balked at the Copenhagen interpretation of the new equations because it settled for a probabilistic, non-visualizable account of physical behavior. Einstein agreed that the theory was the best available, but he looked for a more "complete" explanation, i.e. more deterministic. He could not abandon the belief that physics described the laws that govern "real things", the belief which had led to his successes with atoms, photons, and gravity. In a 1926 letter to Max Born, Einstein made a remark that is now famous: : Quantum mechanics is certainly imposing. But an inner voice tells me it is not yet the real thing. The theory says a lot, but does not really bring us any closer to the secret of the Old One. I, at any rate, am convinced that He does not throw dice. To this, Niels Bohr, who sparred with Einstein on quantum theory retorted, "Stop telling God what He must do!" It was not a rejection of probabilistic theories per se—Einstein had used statistical analysis in his work on Brownian motion and photoelectricity, and in papers published before the miraculous year 1905, and had even discovered Gibbs ensembles on his own—but he believed that, at the core, physical reality behaved deterministically. Experimental evidence against this belief has been found only much later with the discovery of Bell's Theorem and Bell's inequality. However, there is still space for controversial discussions about the interpretation of quantum mechanics. In March, 2004, the results of the Afshar experiment were published which, it is claimed, disprove Bohr's Principle of Complementarity, one of the foundations of the Copenhagen interpretation. It is not clear yet whether this claim will prove to be substantial, so the discussion still continues.

Bose-Einstein statistics

In 1924, Einstein received a short paper from a young Indian physicist named Satyendra Nath Bose describing light as a gas of photons and asking for Einstein's assistance in publication. Einstein realized that the same statistics could be applied to atoms, and published an article in German (then the lingua franca of physics) which described Bose's model and explained its implications. Bose-Einstein statistics now describe any assembly of these indistinguishable particles known as bosons. Einstein also assisted Erwin Schrödinger in the development of the Quantum Boltzmann distribution, a mixed classical and quantum mechanical gas model—although he realized that this was less significant than the Bose-Einstein model, and declined to have his name included on the paper.

Later years

Quantum Boltzmann distributionயில் உள்ள ஐன்ஸ்டீன் நினைவகம்]] Einstein and former student Leó Szilárd co-invented a unique type of refrigerator (usually called the Einstein Refrigerator) in 1926. [http://gtalumni.org/StayInformed/magazine/sum98/einsrefr.html] [http://www.uspto.gov/web/offices/ac/ahrpa/opa/pulse/epulse/pulse01101_6.htm] On November 11, 1930, was awarded to Albert Einstein and Leó Szilárd. The patent covered a thermodynamic refrigeration cycle providing cooling with no moving parts, at a constant pressure, with only heat as an input. The refrigeration cycle used ammonia, butane, and water. After Adolf Hitler came to power in 1933, expressions of hatred for Einstein reached new levels. He was accused by the National Socialist regime of creating "Jewish physics" in contrast with Deutsche Physik—"Aryan physics". Nazi physicists (notably including the Nobel laureates Johannes Stark and Philipp Lenard) continued the attempts to discredit his theories and to politically blacklist those German physicists who taught them (such as Werner Heisenberg). Einstein renounced his German citizenship and fled to the United States, where he was given permanent residency. He accepted a position at the newly-founded Institute for Advanced Study in Princeton Township, New Jersey. He became an American citizen in 1940, though he still retained Swiss citizenship. Einstein spent the last fourteen years of his life trying to unify gravity and electromagnetism, giving a new subtle understanding of quantum mechanics. He was looking for a classical unification of gravity and electromagnetism.

Institute for Advanced Study

His work at the Institute for Advanced Study focused on the unification of the laws of physics, which he referred to as the Unified Field Theory. He attempted to construct a model, under the appropriate conditions, which described all of the fundamental forces as different manifestations of a single force. His attempt was in a way doomed to failure because the strong and weak nuclear forces were not understood independently until around 1970, fifteen years after Einstein's death. Einstein's goal survives in the current drive for unification of the forces, embodied most notably by string theory.

Generalized theory

Einstein began to form a generalized theory of gravitation with the universal law of gravitation and the electromagnetic force in his first attempt to demonstrate the unification and simplification of the fundamental forces. In 1950, he described his work in a Scientific American article. Einstein was guided by a belief in a single statistical measure of variance for the entire set of physical laws, and he investigated the similar properties of the electromagnetic and gravity forces, as they are infinite and obey inverse-square laws. Einstein's generalized theory of gravitation is a universal mathematical approach to field theory. He investigated reducing the different phenomena by the process of logic to something already known or evident. Einstein tried to unify gravity and electromagnetism in a way that also led to a new subtle understanding of quantum mechanics. Einstein assumed a four-dimensional space-time continuum expressed in axioms represented by five component vectors. Particles appear in his research as a limited region in space in which the field strength or the energy density are particularly high. Einstein treated subatomic particles as objects embedded in the unified field, influencing it and existing as an essential constituent of the unified field but not of it. Einstein also investigated a natural generalization of symmetrical tensor fields, treating the combination of two parts of the field as being a natural procedure of the total field and not the symmetrical and antisymmetrical parts separately. He researched a way to delineate the equations and systems to be derived from a variational principle. Einstein became increasingly isolated in his research on a generalized theory of gravitation and was ultimately unsuccessful in his attempts.

இறுதி ஆண்டுகள்

In 1948, Einstein served on the original committee which resulted in the founding of Brandeis University. In 1952, the Israeli government proposed to Einstein that he take the post of second president. He declined the offer, and remains the only United States citizen to ever be offered a position as a foreign head of state. On March 30, 1953, Einstein released a revised unified field theory. He died in his sleep at a hospital in Princeton, New Jersey on April 18, 1955, leaving the Generalized Theory of Gravitation unsolved. The only person present at his deathbed, a hospital nurse, said that just before his death he mumbled several words in German that she did not understand. He was cremated without ceremony on the same day he died at Trenton, New Jersey in accordance with his wishes. His ashes were scattered at an undisclosed location. His brain was preserved in a jar by Dr. Thomas Stoltz Harvey, the pathologist who performed the autopsy on Einstein. Harvey found nothing unusual with his brain, but in 1999 further analysis by a team at McMaster University revealed that his parietal operculum region was missing and, to compensate, his inferior parietal lobe was 15% wider than normal. The inferior parietal region is responsible for mathematical thought, visuospatial cognition, and imagery of movement.

ஆளுமை

Albert Einstein was much respected for his kind and friendly demeanor rooted in his pacifism. He was modest about his abilities, and had distinctive attitudes and fashions—for example, he minimized his wardrobe so that he would not need to waste time in deciding on what to wear. He occasionally had a playful sense of humor, and enjoyed sailing and playing the violin. He was also the stereotypical "absent-minded professor"; he was often forgetful of everyday items, such as keys, and would focus so intently on solving physics problems that he would often become oblivious to his surroundings.

சமயம் பற்றிய நிலைப்பாடு

Einstein's religion has been described both as Deism and as pantheism with reference to a response made to Rabbi Herbert Goldstein of the International Synagogue in New York which read, "I believe in Spinoza's God who reveals himself in the orderly harmony of what exists, not in a God who concerns himself with the fates and actions of human beings." After being pressed on his religious views by Martin Buber, Einstein exclaimed, "What we [physicists] strive for is just to draw His lines after Him." Summarizing his religious beliefs, he once said: "My religion consists of a humble admiration of the illimitable superior spirit who reveals himself in the slight details we are able to perceive with our frail and feeble mind." He also said (in an essay reprinted in Living Philosophies, vol. 13 (1931)): "A knowledge of the existence of something we cannot penetrate, our perceptions of the profoundest reason and the most radiant beauty, which only in their most primitive forms are accessible to our minds - it is this knowledge and this emotion that constitute true religiosity; in this sense, and this alone, I am a deeply religious man." He also expressed admiration for Buddhism, which he said "has the characteristics of what would be expected in a cosmic religion for the future: It transcends a personal God, avoids dogmas and theology; it covers both the natural and the spiritual, and it is based on a religious sense aspiring from the experience of all things, natural and spiritual, as a meaningful unity." Although he was raised Jewish, he was not a believer in Judaism. He simply admired the beauty of nature and the universe. From a letter written in English, dated March 24, 1954, Einstein wrote, "It was, of course, a lie what you read about my religious convictions, a lie which is being systematically repeated. I do not believe in a personal God and I have never denied this but have expressed it clearly. If something is in me which can be called religious then it is the unbounded admiration for the structure of the world so far as our science can reveal it." Victor J. Stenger, author of Has Science Found God? (2001), wrote of Einstein's presumed pantheism, "Both deism and traditional Judeo-Christian-Islamic theism must also be contrasted with pantheism, the notion attributed to Baruch Spinoza that the deity is associated with the order of nature or the universe itself. This also crudely summarizes the Hindu view and that of many indigenous religions around the world. When modern scientists such as Einstein and Stephen Hawking mention 'God' in their writings, this is what they seem to mean: that God is Nature."

அரசியல் நிலைப்பாடு

Einstein considered himself a pacifist [http://www.amnh.org/exhibitions/einstein/peace/index.php] and humanitarian [http://www.amnh.org/exhibitions/einstein/global/index.php], and in later years, a committed democratic socialist. He once said, "I believe Gandhi's views were the most enlightened of all the political men of our time. We should strive to do things in his spirit: not to use violence for fighting for our cause, but by non-participation of anything you believe is evil." Einstein's views on other issues, including socialism, McCarthyism and racism, were controversial (see Einstein on socialism). Einstein was a co-founder of the liberal German Democratic Party. The U.S. FBI kept a 1,427 page file on his activities and recommended that he be barred from immigrating to the United States under the Alien Exclusion Act, alleging that Einstein "believes in, advises, advocates, or teaches a doctrine which, in a legal sense, as held by the courts in other cases, 'would allow anarchy to stalk in unmolested' and result in 'government in name only'", among other charges. They also alleged that Einstein "was a member, sponsor, or affiliated with thirty-four communist fronts between 1937-1954" and "also served as honorary chairman for three communist organizations."[http://foia.fbi.gov/foiaindex/einstein.htm] Einstein opposed tyrannical forms of government, and for this reason (and his Jewish background), opposed the Nazi regime and fled Germany shortly after it came to power. He initially favored construction of the atomic bomb, in order to ensure that Hitler did not do so first, and even sent a letter [http://hypertextbook.com/eworld/einstein.shtml] to President Roosevelt (dated August 2, 1939, before World War II broke out, and likely authored by Leó Szilárd) encouraging him to initiate a program to create a nuclear weapon. Roosevelt responded to this by setting up a committee for the investigation of using uranium as a weapon, which in a few years was superseded by the Manhattan Project. After the war, though, Einstein lobbied for nuclear disarmament and a world government: "I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones." Einstein was a supporter of Zionism. He supported Jewish settlement of the ancient seat of Judaism and was active in the establishment of the Hebrew University in Jerusalem, which published (1930) a volume titled About Zionism: Speeches and Lectures by Professor Albert Einstein, and to which Einstein bequeathed his papers. However, he opposed nationalism and expressed skepticism about whether a Jewish nation-state was the best solution. He may have originally imagined Jews and Arabs living peacefully in the same land. In later life he was offered the post of second president of the newly-created state of Israel, but declined the offer, claiming that he lacked the necessary people skills. Einstein, along with Albert Schweitzer and Bertrand Russell, fought against nuclear tests and bombs. With the Pugwash Conferences on Science and World Affairs and Russell, he released the Russell-Einstein Manifesto and organized several conferences.

ஐன்ஸ்டீனின் புகழும் பண்பாட்டுத் தாக்கமும்

Russell-Einstein Manifesto]]

பொழுதுபோக்கு

Albert Einstein has become the subject of a number of novels, films and plays, including Nicolas Roeg's film Insignificance, Fred Schepisi's film I.Q., and Alan Lightman's novel Einstein's Dreams. Einstein was even the subject of Philip Glass's groundbreaking 1976 opera Einstein on the Beach. Since 1978, Einstein's humorous side has been the subject of a live stage presentation Albert Einstein: The Practical Bohemian, a one man show performed by actor Ed Metzger. He is often used as a model for depictions of eccentric scientists in works of fiction; his own character and distinctive hairstyle suggest eccentricity, electricity, or even lunacy and are widely copied or exaggerated. On Einstein's 72nd birthday in 1951, an unknown UPI photographer was trying to coax him into smiling for the camera. Having done this for the photographer many times that day, Einstein stuck out his tongue instead [http://www.mentalfloss.com/archives/archive2003-03-14.htm]. The image has become an icon in pop culture for its contrast of the genius scientist displaying a moment of levity. Yahoo Serious, an Australian film maker, used the photo as an inspiration for the intentionally anachronistic movie Young Einstein.

காப்புரிமைகள்

The Roger Richman Agency, Inc. licences the commercial use of the name "Albert Einstein" and associated imagery and likenesses of Einstein, as agent for the Hebrew University of Jerusalem. Einstein actively supported the university during his life and this support continues with the royalties received from licensing activities. As head licensee the agency can control commercial usage of Einstein's name which does not comply with certain standards (eg. when Einstein's name is used as a trademark, the ™ symbol must be used [http://www.albert-einstein.net/styleguide-readonly/brand.html]).

கௌரவங்கள்

A unit used in photochemistry, the einstein, the chemical element einsteinium, and the asteroid 2001 Einstein were named in his honor. The Albert Einstein Peace Prize was created in his honour.

ஆதாரங்கள்

- Bolles, Edmund Blair (2004). Einstein Defiant: Genius versus Genius in the Quantum Revolution. ISBN 0309089980
- Clark, Ronald W. (1971). Einstein: The Life and Times. ISBN 0-380-44123-3
- Pais, Abraham (1982). Subtle is the Lord. The Science and the Life of Albert Einstein. ISBN 0-19-520438-7
- Michael H. Hart, The 100, Carol Publishing Group, July 1992, paperback, 576 pages, ISBN 0806513500
- John Stachel, Einstein's Miraculous Year: Five Papers That Changed the Face of Physics, Princeton University Press, 1998, ISBN 0691059381
- Peter D. Smith, Einstein (Life & Times Series), Haus Publishing Ltd, 2003, ISBN 1904341152
- Martinez, Alberto A. Physics World, April 2004. [http://physicsweb.org/articles/world/17/4/2 "Arguing about Einstein's wife"]
-

ஐன்ஸ்டீனீன் படைப்புகள்

- Ideas & Opinions ISBN 0517003937
- The World As I See It ISBN 080650711X (translation of "Mein Weltbild")
- Relativity: The Special and General Theory ISBN 0517884410 ([http://www.gutenberg.net/browse/BIBREC/BR5001.HTM Project Gutenberg E-text])
- "[http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/specrel/www/ On the Electrodynamics of Moving Bodies]" Annalen der Physik. மேற்கத்திய எண்முறையில் பில்லியன் என்பது ஆயிரம் மில்லியனைக்(1000 X 1000 X 1000)குறிக்கும். இந்திய எண்முறைப்படி 100 கோடி ஒரு மில்லியனுக்குச் சமமானது. ஒரு பில்லியன் 1,000,000,000 என எழுதப்படுகிறது. அறிவியல் முறையில் எழுதும்போது, ஒரு பில்லியன் 10^{9^{என எழுதப்படும்.

Category: எண்
Category: அளவை

அடர்த்தி
ஒரு பதார்த்தத்தின் அடர்த்தி என்பது அப் பதார்த்தத்தின் ஒரு கன அலகின் திணிவு ஆகும். அடர்த்தி பின்வரும் சமன்பாட்டினால் குறிக்கப்படும்.

: பதார்த்தத்தின் அடர்த்தி = பதார்த்தத்தின் திணிவு / பதார்த்தத்தின் கன அளவு

திணிவு கிராம் அலகிலும், கன அளவு கன சதம மீட்டர் அலகிலும் இருக்கும்போது அடர்த்தி கிராம்/கன சதம மீட்டர் அல்லது கிராம்/சதம மீட்டர் ³ அலகில் இருக்கும். சுருக்கமாக கி/சமீ³ என எழுதுவது வழக்கம்.

பல்வேறு பதர்த்தங்களின் அடர்த்திகள்:

பதார்த்தம் அடர்த்தி கிகி/மீ³
இரிடியம் 22650
ஒஸ்மியம் 22610
பிளாட்டினம் 21450
தங்கம் 19300
தங்ஸ்தன் 19250
யுரேனியம் 19050
பாதரசம் 13580

பலேடியம் 12023
ஈயம் 11340
வெள்ளி 10490
செப்பு 8960
இரும்பு 7870
தகரம் 7310
டைட்டேனியம் 4507
வைரம் 3500
அலுமீனியம் 2700
மக்னீசியம் 1740
கடல் நீர் 1025
நீர் 1000

ஈதைல் அல்ககோல் 790

Gasoline 730

Aerogel 3.0

ஏதாவது வாயு 0.0446 times the average molecular mass, hence between 0.09 and ca. 10.0 (at standard temperature and pressure)
எடுத்துக்காட்டு வளி
1.2

இவற்றையும் பார்க்கவும்

- தன்னீர்ப்பு

பகுப்பு:இயற்பியல்

நுண்ணலை

நுண்ணலைகள் 30 சென்டி மீட்டரிலிருந்து ஒரு மில்லி மீட்டர் அலை நீளம் வரை இருக்கும். இவ்வலைகள் நெடுந்தொலைவு தொலைப்பேசி இணைப்புகளுக்கும், நுண்ணலை அடுப்புகள் மூலம் உணவு சமைக்கவும் பயன்படுகிறது.

அண்டவியல்
அண்டவியல் (Cosmology) பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம், இயக்கம், கட்டமைப்பு, பரிணாமம் ஆகியவற்றை இயற்பியலின் அடிப்படையில் ஆய முயலும் இயல். இதன் நடைமுறை கோட்பாடுகள் பல உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

அண்டத்தின் தோற்றம் பற்றிய கோட்பாடுகளில் இன்று பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது பெரு வெடிப்புக் கோட்பாடு ஆகும்.

பகுப்பு:அண்டவியல்
பகுப்பு:இயற்பியல்

ja:宇宙論
ko:우주론

simple:Cosmology

th:จักรวาลวิทยา

பகுப்பு:அண்டவியல்
பகுப்பு:இயற்பியல் Recueil de contrepèteries
=contrepèteries=

:::(2) signifie que la phrase comprend deux contrepèteries.

Menu de l'Auberge de Vendée
(ou Hôtel du congre debout et du bon coucher)
::::::Menu

:Rillettes en fût
:Tourte de cailles
:Mouton brouillant
:Le caneton à la russe
:Les nouilles cuisant au jus de canne (2)
:Riz Condé
:Jolies tranches dans le mou (la fine ou l'épaisse)
:Escalopes sur une belle salade

:Poire à la fine
:Les "glacés du Mans"
:Crème au goût de Mont-Blanc

A
À la campagne, je perçois dans ma couche les mouvements des bœufs.

À veaux sensibles, pis délicats.

Allons, ma fille, essuie ça vite et bien.

Après l'examen, les bachelières livrent leur Kant au feu.

Attention le pont va casser .

Attention vous videz vos nouilles sur ma cape!

Au pensionnat, elles ont toutes un toit pour se doucher.

Aux sites de Bologne, je préfère les mines de Pompéi (2) .

Avec leur nouveau règlement sur les munitions ils nous en perdent.

Avec leurs potes elles font rendre les mines.

Avez-vous vu le bond de la crue.

Au Zambèze, les filles sont belles et gentilles

Arriver à pied par la Chine

B
Bob hésite.

Bouilleur de cru.

Basculer sur le terrain de l'enquête.

C
Cabine 13

Ce cabot de curé a des nouilles au jus (2).

Ce couvent de femmes a été fondé par les Saluces.

Ce cric a l'air bon.

Ce jeune homme a une mine piteuse.

Ce jeune homme est attaché aux bons Cordeliers.

Ce jeune homme sort de l'École des Mines de Paris.

Ce n'est pas au pieu qu'est réservé le plaisir de dîner.

Ce n'est pas tout d'avoir un bon jute, il faut savoir rouir.

Ce petit bouillon fait la joie du corps.

Ce pichet a une belle mine.

Ce terrible mondain s'insinue entre les riches.

Ces garçons ont appris a calculer en cent leçons.

Ces luttes perpétuelles épuisent la malheureuse Russie.

Ces vastes fouilles n'ont donné que de vieux coutres.

Ces vastes souilles améliorent le port de votre Calvi.

C'est le petit vieux qui vend de la serge.

C'est un facheux problème de math

C'est un ministre décent.

C'est une jolie bête qu'un faucon.

Cette crue n'interdit pas d'aller jusqu'à la grotte.

Cette femme a l'allure douteuse.

Cette fois, j'ai senti le bout de ses galoches.

Cette lutte est vraiment passive.

Ce Messier est fou !

Chirac, au fond à Bernadette, il préfère les caisses noires.

Combien y a-t-il de feux dans votre Nantes?

Comment peut-on dîner avec si maigre part!

Comment vider notre cale sans boucher le trou du fond.

Conan le barbare.

Couds-la au fond!

Couper les nouilles au sécateur !

Croix-de-feu.

D
Dans ce siècle de perdition, toutes les jeunes filles doutent de leur foi.

Dans la nuit les Terre-Neuvas craignent les proues qui tuent.

Défense aux dames patronesses de quêter sur un pliant.

Des pêcheurs en quête de thon.

Deux carrioles sans mulets.

Direction et gestion.

Dommage, j'étais en face de la poutre.

Du moment que j'ai la cote je n'ai pas besoin de ton dû.

E
Échec et mat

Elle a reçu toute la farine sur sa mante.

Elle cuvait quand on l'a emballée.

Elle en fait des chichis pour une pauvre mite dans sa botte!

Elle hésitait à dévoiler son but devant tant de candeur.

Elle m'a menti la sotte I

Elle me met la garce sur le flanc pour me sécher! (2).

En orient j'ai vu un grand nombre de sites en babouches.

En se couchant, le valet pense à fermer la lumière.

Encore une tine de pâté!

Encouragé par sa femme le bûcheron fendait dix bois par jour.

Et surtout par son admirable beauté de sites.

F

G
Garçon, où fourre-t-on les billes ?

Ghislaine jouit d'un nom bien coté.

Goûtez-moi cette farce.

H
Hâtez-vous de me faire la cour avant d'être marié.

Henri a été maculé de boue.

I
Il a laissé tomber sa gomme sur son plan.

Il courait tant de buts divers, qu'il en perdait sa belle mine (2).

Il est trop bon pour la quitter.

Il faut être peu pour bien dîner .

Il faut qu'il rende, ce vieux bouqin.

Il le dit à deux femmes.

Il m'a promis son tennis.

Il ne faut pas mettre la tête de son lit dans les vitres.

Il n'y a pas que de bons côtés au concours hippique.

Il n'y a que la femme du meunier qui soit capable de bâter une mite.

Il y a deux sortes de gendarmes: les courts et les longs.

Il y a ici des tentes à foison.

Il y a là de jolis sites pour bâtir.

Il y a un coteau près du pont.

Ils n'avaient que de vieilles caisses pour ranimer leur feu.

J
J'ai admiré de jolis sites en faisant ma balade.

J'ai bouffé dans la louche de la baronne.

J'ai le nom de la russe sur le bout de la langue.

J'ai mis en perce un fût de Kummel.

J'aime à sucer le jonc de ma petite canne.

J'aime le goût de ce petit blanc.

J'approche le cou du but.

Jean-Paul, le pape.

Je donnerais bien ma paie pour avoir votre rubis.

Je munirai ta lame d'un beau manche en fer.

Je n'aime pas le son de votre coeur.

Je ne suis pas pressé pour dîner.

Je vous trouve un peu trop nourri pour mon goût.

Je vous laisse le choix dans la date.

Je vous vois bien en curé avec une calotte.

Jeanne d'Arc avait une cotte de mailles.

L
La baronne invite le penseur à dîner .

La belle passagère a attrapé des coups sur le pont.

La berge précède le vide.

La bonne épouse connaît son dû.

La bonne ménagère bouche les trous de mites.

La boulangère a une maie qui rouille.

La cantinière porte une grosse d'œufs au camp.

La Chine se soulève à l'appel des Nippons.

La comtesse apercevait de superbes sites autour de son balcon.

La cuisinière a reçu un coup sur son fond.

La cuisinière fait des nouilles auprès de mon feu.

La cuisinière s'est aperçue que son mouton bouillait.

La cuvette est pleine de bouillon.

La dame essuie son fard avec son manteau couvert de loutre.

La dévote se contente d'un sort falot.

La femme du capitaine m'a fait mander à bord.

La femme du charpentier doit se contenter d'un petit feu de poutre.

La femme du chef d'orchestre a fait mander le basson.

La femme du contribuable demande qu'on modifie sa cote.

La femme du mineur est ensevelie sous des piliers de mine.

La fermière attrape les bttufs à la course.

La fiancée du bijoutier est heureuse d'avoir à sa disposition une mine de perles.

La fillette timide mâchait sa cotte,

L'afrique en transe

La jeune existentialiste se prête au jeu du néant.

La jeune fille contemple un plant qui vient de la Guinée.

La jeune fille toussait en se mouchant.

La maison peut également procurer des rillettes en fût.

La Miss pousse.

La pauvre femme est folle de la messe.

La petite espiègle me cacha les mouillettes.

La petite nonne aime les gros œufs.

Les présentes élections.

La reine avait une pierre fine à la main.

La résistance excite les sections de rapine.

La rosière songe à la mine orgueilleuse du père.

La serge du vicaire avait beaucoup plu à la dame du fiacre (2) .

La servante du curé se demande ce qu'il fait entre ses deux messes.

La servante tire le pis de la vache.

La vieille chouette suçait les vers du nid.

l'ai touché l'autre jour un petit bon carré.

Laisse ta biquette au pieu, Nanette!

L'abeille coule.

L'Afrique est bonne hôtesse.

L'Américain montre à la jeune fille la pureté de son dollar .

L'antiquaire emporte dans ses caisses le produit de mes fouilles.

L'archéologue met le produit de ses fouilles dans de vieilles caisses.

L'armurier se plaint que ma soeur lui couche les douilles.

L'arrivée du régiment de Forbach nous a privé d'une bonne partie de messe.

Le bourrelier aime mieux faire la bourre que de travailler le mouton.

Le bout pendait.

Le boutre du sultan coule au confluent de la Garonne.

Le Caire est noir de monde.

Le calot était dans le son.

Le chasseur sous-marin recherche les fonds curieux.

Le clerc du notaire ne peut atteindre son but.

Le coche finit toujours par arriver au but.

Le coureur a gagné, en se couchant, le but.

Le cuisinier a un canard sur le feu.

Le cuisinier met du coeur à ses bouillons.

Le curé est devenu fou entre deux messes.

Le douanier a visité les caisses de l'exploratrice jusqu'au fond.

Le fard plaît aux dames.

Le fiancé expose son vreu : un joli nid.

Le grand Inquisiteur se plaint que ses fagots coûtent.

Le grand nombre des monts empêche de les compter.

Le gros entrepreneur pétrit le béton à la tonne.

Le jardinier bine avec sa pelle.

Le jeune homme qui vissait son lit.

Le joueur adroit sait enfoncer la quille au but.

Le légionnaire m'a passé le mot.

Le magasinier a touché un bon de cretonne.

Le maniement réitéré des fonds multiplie les mouvements de caisse.

Le matelot veut quitter le bord de la Belle-Poule,

Le mercanti vendait. assis sur une berge.

Le mineur au pâle visage tire sa houille de bon coeur (2).

Le ministre du commerce trouve que toutes les baisses sont faisables.

Le ministre italien est tombé à la crise des Pouilles.

Le mitrailleur a épuisé ses douilles sur un crapaud.

Le mitron coffre le son de la boulangère.

Le nom de Cana a un attrait mystique.

Le paysan avait fourré son coutre dans un vieux fût.

Le Périgord est réputé par sa culsme

Le pirate ramène à son port une cargaison de butin.

Le plan De Gaulle a fait saigner le cœur de Massu. (2)

Le plongeur a exploré le fond de la Creuse.

Le pont de la Belle Eugénie eit plein de curés.

Le Pont Neuf fait un bon soixante pieds.

Le roi en retarda la peine jusqu'au matin.

Le roi nègre avait son gourbi plein de phonos.

Le sabotier offrit une paire de galoches à sa bru.

Le Sénégalais a emporté le quart et les douilles de l'Arabe comme souvenir.

Le speaker nous brouille l'écoute avec sa panne de micro. (2)

Le tapissier agite son pinceau dans le fond de la colle.

Le tennis de Noah est prévisible

Le tonnelier a une curieuse manière de défoncer les vieux fûts.

Le touriste admire l'écusson de la Suisse.

Le tout de mon cru (titre de recueil resté longtemps imaginaire, publié par Jacques Antel)

Le tout est confus.

Le vieil artisan tisse en plusieurs passes.

Le vieux marcheur admire les fortifications de Metz.

Le vieux marcheur veut courir sur le mont.

Le vieux marin gratte le fond de sa quille avec un fer d'herminette (2).

Le vieux monsieur parle d'un ton couvert.

Le vieux passeur a la mine fatiguée.

L'écuyère se plaint que le mouton de sa botte est trop dur.

L'éleveur de colombins expose une paire de mâles.

L'épicière ajoute un quart à son dû.

L'épicurien se plaît à rechercher les sources du bonheur.

L'épouse déplore que son mari soit mort fou.

Les bas-quartiers de Paris sont minables.

Les blanchisseuses de Toulon présentent à la marine des notes fort suspectes.

Les bons italiens sont en caisse.

Les canotières appréciaient la raideur des berges de visu.

Les disciples d'Einstein voient le monde conique.

Les discours de Bush sont longs et cassants.

Les dockers ont de beaux cars.

Les dockers sont allés décharger au su des caboteurs en grève.

Les écoliers chahutent la maîtresse laissant faire.

Les enfants vont près du feu pour faire briller leurs galoches.

Les femmes au maître du sérail : « C'est votre mine qui nous peine ».

Les femmes n'apprécient pas le marc trop doux.

Les femmes n'ont pas l'habitude de mettre leur quart au trou du fût.

Les fillettes jouent avec les pioches des mineurs.

Les fouilles curieuses de Mme Dieu la foy.

Les gites secouent la passagère qui crie et bascule.

Les gros bceufs du nord ont fait souche dans le midi (2).

Les Italiennes choisissent des quines à la Loterie des Pouilles.

Les jeunes filles romanesques adorent les nids à verdure.

Les laborieuses populations du Cap.

Les lutins pêchent les maquereaux.

Les marins jouaient avec des filles sur leur boutre.

Les mutins passent la berge du ravin. (2)

Les nouilles cuisent au jus de cane (2).

Les nouilles ramollissent dans le corps.

Les parachutistes se font légers pour mieux chuter.

Les pensionnaires se battaient autour des turnes.

Les ponts de Cologne sont immenses.

Les quilles sont rangées en cercle autour d'un vieux fût.

Les rédacteurs entrent en lutte dans les belles rubriques.

Les saleurs couchent le thon avant de l'ouvrir .

Les touristes ont attrapé des coups dans les Pouilles.

Les trafiquants ont passé des peaux de lutin à Buenos-Aires.

L'assureur est fou du malus.

L'ingénieur avait fait poser une valise sur ma berge.

L'Inspecteur primaire voudrait voir les bons cahiers.

L'ouvrière est passive devant la linotype.

L'usage d'inoculer du pus de génisse s'est répandu très rapidement.

L'amiral nous brouille l'écoute avec sa panne de micro. (2)

M
Ma cousine joue au tennis en pension.

Ma dactylo n'a que faire de votre porte-mine I

Ma femme se plaint qu'il n'y ait pas assez de sites dans la Beauce.

Madame, votre menthe a un goût de fiel !

Mademoiselle, laissez-moi vérifier la cote du mont.

Mademoiselle, vous n'avez que vos petits pois pour dîner ?

Marquise, votre balcon saille dangereusement.

Ménagez votre course, n'abusez pas des bonds.

Met ta casquette !

Monsieur, vous avez du feutre sur votre cou !

N
Ne critiquons pas les solutions de la peur.

Ne trouvez-vous pas, Mademoiselle, que les Beaux Zarts sont un plaisir des Dieux ?

Nos voeux !

Nous aurons du cran jusqu'au bout.

Nous habitions des gîtes infâmes quai Branly. (2) (dans Le père Noël est une ordure).

Nous voyons bien ce que ces fouilles nous coûtent!

O
On compte souvent plusieurs courses pour un seul but.

On dîne mieux quand on est peu.

On dort peu à l'hôtel du Bon Coucher.

On peut s'orienter à la faveur d'une sente.

On se passe facilement de lutins.

Ordre de l'Amirauté : Ralentir si on se fait branler un peu à dix nreuds.

Où avez-vous péché ces lubies ?

Ovide exilé rencontra le bonheur au milieu des sites.

P
Par ce temps orageux, toutes les mites sont au bout.

Pas même un quart de durée !

Peureuse Line.

Plus d'un enfant des pouilles est mort dans la Castille.

Plus elles mentent plus elles souillent.

Plût au ciel que je fusse le cygne de Léda !

Pour atteindre le trou du fût, il faut écarter les caisses.

Pour démolir ce pignon il faudrait une bien grosse mine.

Pour entrer aux Carmélites il faut savoir utiliser le mot de guichet.

Pour parvenir au but il faut beaucoup de courage.

Pouvez-vous faire mander les basochiens ?

Q
Quand elle a sa marotte, impossible de compter sur elle.

Quand je prise les brunes, la noire me fuit (2).

Quel bonheur pour la princesse que la dotation du roi.

Quel extraordinaire fouillis de boutres emplit le port du cap! (2)

Quelle bonne mine a Patrice, une bonne mine de Paris (2).

Quel beau métier professeur !

Quelle bouille!

Qu'elle cesse Linux ! (Torvalds)

Quelle drôle de bille tu faisais.

Quelle joie de se sentir quitte au but!

Quelle sale guigne! Je me suis écorché le flanc!

Qu'on vide ce muid sans qu'on m'en perde!

R
Réduisez votre plan à la Grèce. il n'en sera que mieux,

Rendez-vous dans cette baie, disait le pirate à son matelot.

Rien ne vaut un bon coup de marc après la dînette.

S
Sagesse est source de foi.

Salut Fred !

Salut Patrick !

Sans fin ni cesse.

Si cette belle Line est déjà passée, que vais-je devenir?

Si le mineur va chez la patronne, c'est que sa boniche l'a fait mander (2).

Si les captives veulent manger faites-leur lécher les gamelles des mousses.

Si tu touches à mon banc je boude.

Si vous voulez que ces jeunes filles goûtent. donnez-leur des flans.

Si vous voulez qu'on se taise baillez-moi donc une plume.

Son mari étant au bout, elle fit mander un prêtre.

Son parrain a une belle mine.

Surveillez la pente par où s'écoule votre fine.

T
Taisez-vous dans le bas.

Tendez votre lit en vert.

U
Une belle thèse.

Une dyne.

Une fille honnête ne permet à personne de fouiller dans sa mante.

V
Torvalds
Vilain, tu voudrais que je te mouche!

Voici un bon à toucher en arrivant au Cateau.

Vos colliers font chics.

Votre don me paraît fort coûteux.

Votre tennis est bien propagé.

Votre père a l'air mutin.

Votre serre est exotique.

Vous avez encore mussé le citron.

Vous êtes bien bon d'être resté si longtemps à Candé.

Voyez la jolie brique que m'a donnée une telle.

Voyez sur ce pont ce caméléon.

Catégorie:Langue française
Catégorie:Linguistique
Catégorie:Jeu de mots

Skr�ty angielskie wakacje t�uszcze Pozycjonowanie kultura}}

:: RELATED NEWS ::

Rocksichord
The rocksichord is an electronic keyboard invented in the 1960s to approximate the sound of the harpsichord. As its name suggests, it was primarily used in rock music (in the 1960s and 1970s), but it has also been used in jazz (by Call Cobbs, Jr. and Sun Ra) and contemporary classical music (in the work of Read More...

Noor-un-nisa Inayat Khan
Noor Inayat Khan (January 1, 1914 - September 11, 1944) was born of an Indian father (Inayat Khan) and an American mother (Ora Ray Baker, who was a relative of Mary Baker Eddy, founder of Christian Science). Princess (she was a descendant of Tipu Sultan, the r